Jean-Paul Montanus (1992) is een gepassioneerd paralympisch tafeltennisser en sinds januari 2023 lid van Amsterdam ’78. Op zijn negende begon hij met tafeltennis, geïnspireerd door zijn vader, en sindsdien heeft hij een indrukwekkende carrière opgebouwd. Hij veroverde meerdere wereld- en Europese titels en een bronzen medaille op de Paralympische Spelen in Parijs 2024.
Hoe oud was je toen je ging tafeltennissen?
‘Ik ben op mijn negende bij DOV Heerhugowaard begonnen met tafeltennis omdat mijn vader Paul daar ook speelde. Hij heeft mij enthousiast gemaakt voor de sport nadat we erachter kwamen dat normaal tennis te lastig was voor mij om te spelen.’
Wanneer kwam je bij Amsterdam ‘78?
‘Ik ben lid vanaf januari 2023. Ik was op zoek was naar een gezellige club die actief is in de 2e divisie. Die heb ik nu gevonden!’
Waarom is tafeltennis zo’n leuke sport?
‘Tafeltennis is een ontzettend mooie sport. Dat komt vooral door de spinvariatie, de snelheid van de bal, de reactiesnelheid die je moet hebben en het noodzakelijk anticipatievermogen. Ik vergelijk het wel eens met snelschaken: er is niet veel tijd om na te denken over je volgende zet. En dat maakt het tegelijkertijd –vooral mentaal- tot een zeer ingewikkelde sport.
Tafeltennis heeft weinig drempels en is daardoor inclusief en toegankelijk. Het is ook een geschikte sport voor mensen met een handicap omdat iedereen het op z’n eigen niveau kan spelen. Zelf heb ik altijd zoveel mogelijk tegen mensen zonder handicap gespeeld. Dit was een ontzettende stimulans voor mijn niveau.’
Schets eens een beeld van Amsterdam ’78
‘Amsterdam’78 is een gezellige vereniging voor zowel beginnende als gevorderde spelers. Iedereen is welkom en de zaal speelt erg fijn.’
Wat is het hoogtepunt in je tafeltenniscarrière?
‘Dat zijn er verschillende bij het paratafeltennis. Bijvoorbeeld het wereldkampioenschap in het gemengd dubbelspel, het tweevoudig Europees kampioenschap in het enkelspel en verder was ik tweevoudig vice-wereldkampioen in het enkelspel en winnaar van het paralympisch brons in Parijs 2024. Dit allemaal in de paralympische tafeltennisklasse 7.
Ik ben in 2005 tijdens de Nederlandse jeugdmeerkampfinale gescout om bij de paralympische selectie te komen. Na een tweetal try out trainingen dacht ik dat het niets voor mij was en had ik eigenlijk geen interesse. Vanaf augustus 2009 ging ik meetrainen met de Nederlandse selectie op Papendal. In maart 2010 heb ik mijn eerste toernooi gespeeld: de Italian open.
Bij het paratafeltennis heb je klasse 6 tot en met 10 voor de staande spelers. Spelers uit klasse 6 hebben de zwaarste handicap en klasse 10 de lichtste. Deze klasse-indeling komt tot stand naar aanleiding van je medische classificatie en je medische dossier. Daarbij wordt gekeken naar het type handicap en de invloed daarvan op je spelmogelijkheden en voetenwerk. Zelf speel ik in de klasse 7. In klasse 7 spelen mensen die iets mankeren aan één kant van hun lichaam –aan hun arm en been. Of aan beide benen, met een goed functionerend bovenlichaam.
Het kwalificatietraject van de Paralympische Spelen in Parijs was erg zwaar. Het is voor weinig spelers mogelijk om zich te kunnen plaatsen. Mijn plaatsing had ik vooral te danken aan een succesvol EK in 2023 en een hoge positie op de wereldranglijst.’
Met wat voor rubber speel je en heb je nog tips voor andere tafeltennissers?
‘Momenteel speel ik met het Joola Zhou Qihao 90 frame met Joola Express ultra korte noppen op de forehand en Dynaryz AGR op de backhand.
Qua mentale tips is het vooral aan te raden om tijdens wedstrijden kalm te blijven en punt voor punt te spelen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan en lukt mij alleen als ik mij heel goed kan concentreren. Dat helpt om je te richten op je eigen spel en aandachtspunten zodat je niet te veel bezig bent met zaken waar je geen controle op hebt.’